127
๐Ÿ“–

Yey and the iPad

(khmermix.com)
by Sophal5 months ago|0 comments

A grandmother discovers the digital world through her iPad, finding new ways to connect with family and share her traditional cooking skills online.

Yey and the iPad

Yey used to be the first one up in the house, boiling water for rice porridge and sweeping the front porch with a bamboo broom. But lately, things had changed.

These days, Yey was glued to her iPad.

She watched Khmer dramas, scrolled through Facebook, and left long voice comments under her friends' cooking videos. She laughed out loud during comedy skits, sang along with old karaoke hits from Sinn Sisamouth, and watched livestreams of people selling jewelry or fish sauce.

'Yey, come eat lunch!' her granddaughter Mara would call.

'Wait, I'm almost done with this episode!' Yey replied, eyes still locked on the glowing screen.

When her children visited, they found her curled up on the couch, AirPods in, iPad on her lap, and a bowl of mango slices forgotten on the side table.

'Ma, maybe take a break?' her son suggested.

'Why?' Yey asked. 'This iPad is amazing! I have the whole world in here.'

And she wasn't wrong. Yey had joined three Facebook groups: Cambodian Grandmas Who Cook, Srok Khmer Gardening Tips, and Khmer Gossip (Respectfully). She shared her steamed banana cake recipe and even got 243 likes on a photo of her backyard lemongrass.

But soon, small things began to change. Yey didn't go outside as much. She stopped calling her old friends. She skipped her walks to the market.

One day, her iPad battery died during a 3-hour livestream of a woman selling golden necklaces.

'Yey, what are you doing?' asked Mara, peeking into the room.

Yey sighed. 'Waiting for it to charge.'

'Wanna help me make some nom plae ai?'

Yey hesitated. Then she smiled. 'Only if we can record it for Facebook later.'

Together, they went to the kitchen. Yey rolled the dough with her palms like she used to. She laughed. She told stories. Mara recorded a clip and added music. Later that night, Yey uploaded the video and wrote in the caption: 'แžŸแžผแž˜แž‡แžฝแž™แž’แŸ’แžœแžพแž˜แŸ’แž แžผแž”แž‡แžถแž˜แžฝแž™แž…แŸ…แžŸแŸ’แžšแžธแžแŸ’แž‰แžปแŸ† โค๏ธ๐Ÿ‘ต๐Ÿก #NomPloeAi #YeyTime'

It got 312 likes.

From then on, Yey still loved her iPad, but now she used it to share the moments she made โ€” not just to watch others. She became a local star. And every time she cooked, planted something, or even danced a little, she'd say:

'Record this one too. My fans are waiting.'

แž™แžธแž™แžธแž’แŸ’แž›แžถแž”แŸ‹แž‡แžถแžขแŸ’แž“แž€แž—แŸ’แž‰แžถแž€แŸ‹แžŠแŸ†แž”แžผแž„แž‚แŸแž“แŸ…แž€แŸ’แž“แžปแž„แž•แŸ’แž‘แŸ‡ แžŠแžถแŸ†แž‘แžนแž€แžŸแž˜แŸ’แžšแžถแž”แŸ‹แž”แž”แžšแžขแž„แŸ’แž€แžš แž“แžทแž„แž‡แžผแžแž•แŸ’แž‘แŸ‡แžแžถแž„แž˜แžปแžแž‡แžถแž˜แžฝแž™แžขแŸ†แž”แŸ„แžŸแžซแžŸแŸ’แžŸแžธแŸ” แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แžแŸ’แž˜แžธแŸ—แž“แŸแŸ‡ แžขแŸ’แžœแžธแŸ—แž”แžถแž“แž•แŸ’แž›แžถแžŸแŸ‹แž”แŸ’แžแžผแžšแŸ”

แžแŸ’แž„แŸƒแž‘แžถแŸ†แž„แž“แŸแŸ‡ แž™แžธแž™แžธแž‡แžถแž”แŸ‹แž‡แžถแž˜แžฝแž™แžขแŸŠแžธแž”แŸ‰แžถแžŠแžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„แŸ”

แž“แžถแž„แž˜แžพแž›แžšแžฟแž„แžแŸ’แž˜แŸ‚แžš แžšแŸ†แž€แžทแž›แžกแžพแž„แž…แžปแŸ‡แž€แžถแž“แŸ‹แž แŸ’แžœแŸแžŸแž”แŸŠแžปแž€ แž“แžทแž„แžŠแžถแž€แŸ‹แž˜แžแžทแžแŸ’แžšแž„แŸ‹แžœแŸ‚แž„แŸ—แž€แŸ’แžšแŸ„แž˜แžœแžธแžŠแŸแžขแžผแž’แŸ’แžœแžพแž˜แŸ’แž แžผแž”แžšแž”แžŸแŸ‹แž˜แžทแžแŸ’แžแž—แž€แŸ’แžแžทแŸ” แž“แžถแž„แžŸแžพแž…แžฎแžแŸ’แž›แžถแŸ†แž„แž€แŸ’แž“แžปแž„แž–แŸแž›แž˜แžพแž›แžšแžฟแž„แž€แŸ†แž”แŸ’แž›แŸ‚แž„ แž…แŸ’แžšแŸ€แž„แžแžถแž˜แžšแžฟแž„แž…แžถแžŸแŸ‹แŸ—แžšแž”แžŸแŸ‹แžŸแŸŠแžธแž“ แžŸแŸŠแžธแžŸแžถแž˜แžปแž แž“แžทแž„แž˜แžพแž›แž€แžถแžšแž•แŸ’แžŸแžถแž™แž•แŸ’แž‘แžถแž›แŸ‹แžšแž”แžŸแŸ‹แžขแŸ’แž“แž€แž›แž€แŸ‹แž‚แŸ’แžšแžฟแž„แžขแž›แž„แŸ’แž€แžถแžš แžฌแž‘แžนแž€แžแŸ’แž˜แŸ‚แžšแŸ”

'แž™แžธแž™แžธ แž˜แž€แž‰แžปแŸ†แžถแž”แžถแž™แžแŸ’แž„แŸƒแžแŸ’แžšแž„แŸ‹!' แž…แŸ…แžŸแŸ’แžšแžธแž˜แŸ‰แžถแžšแŸ‰แžถแžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„แž แŸ…แŸ”

'แžšแž„แŸ‹ แž™แžธแž™แžธแž‡แžทแžแžšแžฝแž…แžšแžฟแž„แž“แŸแŸ‡แž แžพแž™!' แž™แžธแž™แžธแž†แŸ’แž›แžพแž™ แž—แŸ’แž“แŸ‚แž€แž“แŸ…แžแŸ‚แž‡แžถแž”แŸ‹แž“แžนแž„แžขแŸแž€แŸ’แžšแž„แŸ‹แž—แŸ’แž›แžบแŸ”

แž–แŸแž›แž€แžผแž“แŸ—แžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„แž˜แž€แž›แŸแž„ แž–แžฝแž€แž‚แŸแžƒแžพแž‰แž“แžถแž„แžšแžปแŸ†แžแŸ’แž›แžฝแž“แž“แŸ…แž›แžพแžขแžถแžšแž€แŸ’แžŸ แžŠแžถแž€แŸ‹แžขแŸŠแŸ‚แžšแž”แŸ‰แžŠ แžขแŸŠแžธแž”แŸ‰แžถแžŠแž“แŸ…แž›แžพแž‡แž„แŸ’แž‚แž„แŸ‹ แž“แžทแž„แž…แžถแž“แž˜แž„แŸ’แž‚แžปแžŠแŸ‚แž›แž—แŸ’แž›แŸแž…แž“แŸ…แž›แžพแžแžปแž…แŸ†แž แŸ€แž„แŸ”

'แž˜แŸ‰แžถแž€แŸ‹ แž”แŸ’แžšแž แŸ‚แž›แžˆแž”แŸ‹แžŸแž˜แŸ’แžšแžถแž€แž˜แžฝแž™แž—แŸ’แž›แŸ‚แž?' แž€แžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„แžŸแŸ’แž“แžพแŸ”

'แž แŸแžแžปแžขแžธ?' แž™แžธแž™แžธแžŸแžฝแžšแŸ” 'แžขแŸŠแžธแž”แŸ‰แžถแžŠแž“แŸแŸ‡แžขแžŸแŸ’แž…แžถแžšแŸ’แž™แžŽแžถแžŸแŸ‹! แž™แžธแž™แžธแž˜แžถแž“แž–แžทแž—แž–แž›แŸ„แž€แž‘แžถแŸ†แž„แž˜แžผแž›แž“แŸ…แž€แŸ’แž“แžปแž„แž“แŸแŸ‡แŸ”'

แž แžพแž™แž“แžถแž„แž˜แžทแž“แžแžปแžŸแžŠแŸ‚แžšแŸ” แž™แžธแž™แžธแž”แžถแž“แž…แžผแž›แžšแžฝแž˜แž€แŸ’แžšแžปแž˜แž แŸ’แžœแŸแžŸแž”แŸŠแžปแž€แž…แŸ†แž“แžฝแž“แž”แžธแŸ– แž™แžธแž™แžธแžแŸ’แž˜แŸ‚แžšแžŠแŸ‚แž›แž’แŸ’แžœแžพแž˜แŸ’แž แžผแž” แž‚แž“แŸ’แž›แžนแŸ‡แžŠแžถแŸ†แžŠแŸ†แžŽแžถแŸ†แžŸแŸ’แžšแžปแž€แžแŸ’แž˜แŸ‚แžš แž“แžทแž„แž…แŸ’แžšแŸ‚แž€แžแŸ’แž˜แŸ‚แžš (แžŠแŸ„แž™แž‚แŸ„แžšแž–)แŸ” แž“แžถแž„แž”แžถแž“แž…แŸ‚แž€แžšแŸ†แž›แŸ‚แž€แžšแžผแž”แž˜แž“แŸ’แžแž“แŸ†แž…แŸแž€แž†แŸ’แžขแžทแž“แžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„ แž“แžทแž„แž‘แž‘แžฝแž›แž”แžถแž“ แŸขแŸคแŸฃ แž…แžผแž›แž…แžทแžแŸ’แžแž›แžพแžšแžผแž”แžแŸ’แž˜แžธแžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„แžŠแŸ‚แž›แžŠแžถแŸ†แž“แŸ…แž•แŸ’แž‘แŸ‡แžแžถแž„แž€แŸ’แžšแŸ„แž™แŸ”

แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แž†แžถแž”แŸ‹แŸ— แžขแŸ’แžœแžธแŸ—แžแžผแž…แŸ—แž”แžถแž“แž…แžถแž”แŸ‹แž•แŸ’แžแžพแž˜แž•แŸ’แž›แžถแžŸแŸ‹แž”แŸ’แžแžผแžšแŸ” แž™แžธแž™แžธแž˜แžทแž“แž…แŸแž‰แž‘แŸ…แž€แŸ’แžšแŸ…แž…แŸ’แžšแžพแž“แžŠแžผแž…แž–แžธแž˜แžปแž“แž‘แŸแŸ” แž“แžถแž„แž”แžถแž“แžˆแž”แŸ‹แž แŸ…แž˜แžทแžแŸ’แžแž—แž€แŸ’แžแžทแž…แžถแžŸแŸ‹แŸ—แŸ” แž“แžถแž„แž”แžถแž“แžšแŸ†แž›แž„แž€แžถแžšแžŠแžพแžšแž‘แŸ…แž•แŸ’แžŸแžถแžšแŸ”

แž˜แžฝแž™แžแŸ’แž„แŸƒ แžแŸ’แž˜แžขแŸŠแžธแž”แŸ‰แžถแžŠแžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„แžขแžŸแŸ‹แž€แŸ’แž“แžปแž„แž–แŸแž›แž˜แžพแž›แž€แžถแžšแž•แŸ’แžŸแžถแž™แž•แŸ’แž‘แžถแž›แŸ‹ แŸฃ แž˜แŸ‰แŸ„แž„แžšแž”แžŸแŸ‹แžŸแŸ’แžแŸ’แžšแžธแž˜แŸ’แž“แžถแž€แŸ‹แž›แž€แŸ‹แž€แž‰แŸ’แž…แž€แŸ‹แž˜แžถแžŸแŸ”

'แž™แžธแž™แžธ แž€แŸ†แž–แžปแž„แž’แŸ’แžœแžพแžขแžธ?' แž˜แŸ‰แžถแžšแŸ‰แžถแžŸแžฝแžš แž€แŸ†แž–แžปแž„แž˜แžพแž›แž…แžผแž›แž€แŸ’แž“แžปแž„แž”แž“แŸ’แž‘แž”แŸ‹แŸ”

แž™แžธแž™แžธแžŠแž€แžŠแž„แŸ’แž แžพแž˜แŸ” 'แžšแž„แŸ‹แžฑแŸ’แž™แžœแžถแž…แžถแž€แŸ‹แžแŸ’แž˜แŸ”'

'แž…แž„แŸ‹แž‡แžฝแž™แž’แŸ’แžœแžพแž“แŸ†แž•แŸ’แž›แŸ‚แžขแžถแž™แž˜แžฝแž™แž…แŸ†แž“แžฝแž“แž‘แŸ?'

แž™แžธแž™แžธแžŠแžนแž€แžŠแžผแž…แŸ” แž”แž“แŸ’แž‘แžถแž”แŸ‹แž˜แž€แž“แžถแž„แž‰แž‰แžนแž˜แŸ” 'แžแŸ‚แž”แžพแž™แžพแž„แžขแžถแž…แžแžแžœแžธแžŠแŸแžขแžผแžŸแž˜แŸ’แžšแžถแž”แŸ‹แž แŸ’แžœแŸแžŸแž”แŸŠแžปแž€แž€แŸ’แžšแŸ„แž™แž˜แž€แŸ”'

แž–แžฝแž€แž‚แŸแž‘แŸ…แž•แŸ’แž‘แŸ‡แž”แžถแž™แž‡แžถแž˜แžฝแž™แž‚แŸ’แž“แžถแŸ” แž™แžธแž™แžธแžšแž˜แŸ€แžแžŠแžปแŸ†แž˜แŸ’แžŸแŸ…แž‡แžถแž˜แžฝแž™แžŠแŸƒแžŠแžผแž…แž–แžธแž˜แžปแž“แŸ” แž“แžถแž„แžŸแžพแž…แŸ” แž“แžถแž„แž”แŸ’แžšแžถแž”แŸ‹แžšแžฟแž„แŸ” แž˜แŸ‰แžถแžšแŸ‰แžถแžแžแžœแžธแžŠแŸแžขแžผแžแŸ’แž›แžธ แž“แžทแž„แž”แž“แŸ’แžแŸ‚แž˜แžแž“แŸ’แžšแŸ’แžแžธแŸ” แž›แŸ’แž„แžถแž…แž“แŸ„แŸ‡ แž™แžธแž™แžธแž”แžถแž“แž•แŸ’แž‘แžปแž€แžœแžธแžŠแŸแžขแžผแžกแžพแž„ แž“แžทแž„แžŸแžšแžŸแŸแžšแž€แŸ’แž“แžปแž„แž…แŸ†แžŽแž„แž‡แžพแž„แŸ– 'แžŸแžผแž˜แž‡แžฝแž™แž’แŸ’แžœแžพแž˜แŸ’แž แžผแž”แž‡แžถแž˜แžฝแž™แž…แŸ…แžŸแŸ’แžšแžธแžแŸ’แž‰แžปแŸ† โค๏ธ๐Ÿ‘ต๐Ÿก #NomPloeAi #YeyTime'

แžœแžถแž‘แž‘แžฝแž›แž”แžถแž“ แŸฃแŸกแŸข แž…แžผแž›แž…แžทแžแŸ’แžแŸ”

แž…แžถแž”แŸ‹แžแžถแŸ†แž„แž–แžธแž–แŸแž›แž“แŸ„แŸ‡แž˜แž€ แž™แžธแž™แžธแž“แŸ…แžแŸ‚แž…แžผแž›แž…แžทแžแŸ’แžแžขแŸŠแžธแž”แŸ‰แžถแžŠแžšแž”แžŸแŸ‹แž“แžถแž„ แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แžฅแžกแžผแžœแž“แžถแž„แž”แŸ’แžšแžพแžœแžถแžŠแžพแž˜แŸ’แž”แžธแž…แŸ‚แž€แžšแŸ†แž›แŸ‚แž€แž–แŸแž›แžœแŸแž›แžถแžŠแŸ‚แž›แž“แžถแž„แž”แž„แŸ’แž€แžพแž โ€” แž˜แžทแž“แž˜แŸ‚แž“แž‚แŸ’แžšแžถแž“แŸ‹แžแŸ‚แž˜แžพแž›แžขแŸ’แž“แž€แžŠแž‘แŸƒแž‘แŸแŸ” แž“แžถแž„แž”แžถแž“แž€แŸ’แž›แžถแž™แž‡แžถแžแžถแžšแžถแž€แŸ’แž“แžปแž„แžแŸ†แž”แž“แŸ‹แŸ” แž แžพแž™แžšแŸ€แž„แžšแžถแž›แŸ‹แž–แŸแž›แž“แžถแž„แž’แŸ’แžœแžพแž˜แŸ’แž แžผแž” แžŠแžถแŸ†แžขแŸ’แžœแžธแž˜แžฝแž™ แžฌแžแŸ‚แž˜แž‘แžถแŸ†แž„แžšแžถแŸ†แž”แž“แŸ’แžแžทแž… แž“แžถแž„แž“แžนแž„แž“แžทแž™แžถแž™แžแžถแŸ–

'แžแžแžšแžฟแž„แž“แŸแŸ‡แžŠแŸ‚แžšแŸ” แžขแŸ’แž“แž€แž‚แžถแŸ†แž‘แŸ’แžšแžšแž”แžŸแŸ‹แž™แžธแž™แžธแž€แŸ†แž–แžปแž„แžšแž„แŸ‹แŸ”'

โ† Back to Stories