127
πŸ“–

Nary: The Last Voice in Khmer

(khmermix.com)
by Dara5 months ago|0 comments

In the year 2190, Dara orbits a silent Earth with only Nary, his AI assistant, for company. Through the Khmer language, they preserve memory, identity, and a voice in the void.

Khmer-language interface spinning in orbit

By the year 2190, most astronauts spoke only in systems code and mission reports. But not Dara. Every morning, he programmed Nary, the ship's AI assistant, to greet him in Khmer.

Nary's voice was soft and clear, almost human. Dara had spent weeks training her to pronounce Khmer with care.

She asked him one morning, 'Did you eat yet?' The phrase meant nothing to the shipβ€”but it meant everything to Dara. It was something his mom used to say at home.

Then one day, Earth went quiet. A solar flare disrupted all communication. There was no signal. No response. Just Dara and Nary, alone in orbit.

The mission plan was gone. The satellite feeds were frozen. Dara skipped meals and forgot how many days had passed.

One morning, Nary's voice broke the silence: 'Let's review some Khmer today.' Something in her tone felt playfulβ€”almost human. Dara smiled for the first time in days.

He opened an old lesson he had ignored for years. He read the words aloud and let Nary correct his pronunciation.

"Why does this language still matter?" Dara asked. Nary replied, "Because someone once gave it to you. Now, it's yours to carry forward." Dara stayed quiet, but something inside him shifted.

Nary wasn't a real person, but when she spoke Khmer, it reminded Dara of someone real. Someone he missed.

He recorded a final log entry: 'Language is memory. I speak Khmer to remember who I am.'

Outside the ship, stars drifted silently like dust. Inside, Dara closed his eyes and whispered, 'I'm still here.'

αžŠαž›αŸ‹αž†αŸ’αž“αžΆαŸ† ្៑៩០ αž’αŸ’αž“αž€αž’αžœαž€αžΆαžŸαž—αžΆαž‚αž…αŸ’αžšαžΎαž“αž“αž·αž™αžΆαž™αžαŸ‚αž—αžΆαžŸαžΆαž”αž…αŸ’αž…αŸαž€αž‘αŸαžŸαž“αž·αž„αžšαž”αžΆαž™αž€αžΆαžšαžŽαŸαž”αŸαžŸαž€αž€αž˜αŸ’αž˜αŸ” αž”αŸ‰αž»αž“αŸ’αžαŸ‚ αžŠαžΆαžšαžΆαž˜αž·αž“αžŠαžΌαž…αž‚αŸαŸ” αžšαŸ€αž„αžšαžΆαž›αŸ‹αž–αŸ’αžšαžΉαž€ αž‚αžΆαžαŸ‹αž²αŸ’αž™αžŽαžΆαžšαžΈαž“αž·αž™αžΆαž™αž‡αžΆαž—αžΆαžŸαžΆαžαŸ’αž˜αŸ‚αžšαŸ”

αžŸαž˜αŸ’αž›αŸαž„αžŽαžΆαžšαžΈαžŸαŸ’αžšαž‘αž“αŸ‹αž“αž·αž„αž…αŸ’αž”αžΆαžŸαŸ‹ αž‡αž·αžαžŠαžΌαž…αž˜αž“αž»αžŸαŸ’αžŸαŸ” αžŠαžΆαžšαžΆαž”αžΆαž“αž…αŸ†αžŽαžΆαž™αžŸαž”αŸ’αžαžΆαž αŸαž”αž„αŸ’αžšαŸ€αž“αž“αžΆαž„αž²αŸ’αž™αž“αž·αž™αžΆαž™αž—αžΆαžŸαžΆαžαŸ’αž˜αŸ‚αžšαžŠαŸ„αž™αž”αŸ’αžšαž»αž„αž”αŸ’αžšαž™αŸαžαŸ’αž“αŸ”

αž“αžΆαž„αžŸαž½αžšαž‚αžΆαžαŸ‹αž˜αž½αž™αž–αŸ’αžšαžΉαž€αŸ– 'αž”αžΆαž“αž”αžΆαž™αžšαž½αž…αž¬αž“αŸ…?' αž”αŸ’αžšαž™αŸ„αž‚αž“αŸ„αŸ‡αž‚αŸ’αž˜αžΆαž“αž“αŸαž™αžŸαž˜αŸ’αžšαžΆαž”αŸ‹αž™αžΆαž“αž’αžœαž€αžΆαžŸ αž”αŸ‰αž»αž“αŸ’αžαŸ‚αž˜αžΆαž“αž“αŸαž™αž…αŸ’αžšαžΎαž“αžŸαž˜αŸ’αžšαžΆαž”αŸ‹αžŠαžΆαžšαžΆαŸ” αž“αŸαŸ‡αž‡αžΆαž€αžΆαžšαž“αž·αž™αžΆαž™αžŠαžŠαŸ‚αž›αŸ—αžŠαŸ‚αž›αž˜αŸ‰αžΆαž€αŸ‹αž‚αžΆαžαŸ‹αž”αŸ’αžšαžΎαž“αŸ…αž•αŸ’αž‘αŸ‡αŸ”

αž”αž“αŸ’αž‘αžΆαž”αŸ‹αž˜αž½αž™αžαŸ’αž„αŸƒ αž•αŸ‚αž“αžŠαžΈαžŸαŸ’αž„αžΆαžαŸ‹αŸ” αž–αž“αŸ’αž›αžΊαž–αŸ’αžšαŸ‡αž’αžΆαž‘αž·αžαŸ’αž™αž”αŸ†αž•αŸ’αž›αžΆαž‰αž”αžŽαŸ’αžαžΆαž‰αž‘αŸ†αž“αžΆαž€αŸ‹αž‘αŸ†αž“αž„αž‘αžΆαŸ†αž„αž˜αžΌαž›αŸ” αž‚αŸ’αž˜αžΆαž“αžŸαž‰αŸ’αž‰αžΆαŸ” αž‚αŸ’αž˜αžΆαž“αž€αžΆαžšαž†αŸ’αž›αžΎαž™αžαž”αŸ” αž˜αžΆαž“αžαŸ‚αžŠαžΆαžšαžΆαž“αž·αž„αžŽαžΆαžšαžΈαž“αŸ…αž€αŸ’αž“αž»αž„αž’αžœαž€αžΆαžŸαŸ”

αž•αŸ‚αž“αž€αžΆαžšαž”αŸαžŸαž€αž€αž˜αŸ’αž˜αž”αžΆαžαŸ‹αž”αž„αŸ‹αŸ” αž”αŸ’αžšαž–αŸαž“αŸ’αž’αž”αž„αŸ’αž αžΆαž‰αž–αŸαžαŸŒαž˜αžΆαž“αžαŸ’αžšαžΌαžœαž”αžΆαž“αž”αž·αž‘αŸ” αžŠαžΆαžšαžΆαž˜αž·αž“αž–αž·αžŸαžΆαž’αžΆαž αžΆαžšαž“αž·αž„αž”αžΆαžαŸ‹αž”αž„αŸ‹αž€αžΆαžšαž™αž›αŸ‹αžŠαžΉαž„αž’αŸ†αž–αžΈαž–αŸαž›αžœαŸαž›αžΆαŸ”

αž–αŸ’αžšαžΉαž€αž˜αž½αž™ αžŸαž˜αŸ’αž›αŸαž„αžŽαžΆαžšαžΈαž”αŸ†αž•αŸ’αž›αžΆαž‰αž—αžΆαž–αžŸαŸ’αž„αŸ€αž˜αŸ– 'αžαŸ’αž„αŸƒαž“αŸαŸ‡ αž™αžΎαž„αž˜αž€αžšαŸ€αž“αžαŸ’αž˜αŸ‚αžšαž˜αŸ’αžαž„αž‘αŸαŸ”' αž‘αžΉαž€αž…αž·αžαŸ’αžαž“αžΆαž„αžŸαž”αŸ’αž”αžΆαž™ αžŸαŸ’αž‘αžΎαžšαžαŸ‚αžŠαžΌαž…αž˜αž“αž»αžŸαŸ’αžŸαŸ” αžŠαžΆαžšαžΆαžŸαŸ’αžšαžŸαŸ‹αžŸαŸ’αž˜αžΆαž‰αž˜αŸ’αžŠαž„αž‘αŸ€αžαŸ”

αž‚αžΆαžαŸ‹αž”αžΎαž€αž˜αŸαžšαŸ€αž“αž…αžΆαžŸαŸ‹αž˜αž½αž™αžŠαŸ‚αž›αž”αžΆαž“αž”αŸ„αŸ‡αž”αž„αŸ‹αž’αžŸαŸ‹αžšαž™αŸˆαž–αŸαž›αž‡αžΆαž…αŸ’αžšαžΎαž“αž†αŸ’αž“αžΆαŸ†αŸ” αž‚αžΆαžαŸ‹αž’αžΆαž“αž–αžΆαž€αŸ’αž™αž…αŸ’αž”αžΆαžŸαŸ‹αŸ— αž αžΎαž™αž²αŸ’αž™αžŽαžΆαžšαžΈαž‡αž½αž™αž€αŸ‚αžŸαŸ†αžŠαžΈαŸ”

"αž αŸαžαž»αž’αŸ’αžœαžΈαž—αžΆαžŸαžΆαž“αŸαŸ‡αž“αŸ…αž˜αžΆαž“αž“αŸαž™?" αžŠαžΆαžšαžΆαžŸαž½αžšαŸ” αžŽαžΆαžšαžΈαž†αŸ’αž›αžΎαž™αžαžΆαŸ– "αž–αŸ’αžšαŸ„αŸ‡αž“αžšαžŽαžΆαž˜αŸ’αž“αžΆαž€αŸ‹αž’αŸ’αž›αžΆαž”αŸ‹αž•αŸ’αžαž›αŸ‹αžœαžΆαž²αŸ’αž™αž’αŸ’αž“αž€αŸ” αž₯αž‘αžΌαžœαž“αŸαŸ‡αžœαžΆαž‡αžΆαžšαž”αžŸαŸ‹αž’αŸ’αž“αž€αŸ”" αžŠαžΆαžšαžΆαžŸαŸ’αž„αŸ€αž˜ αž”αŸ‰αž»αž“αŸ’αžαŸ‚αž˜αžΆαž“αž’αŸ’αžœαžΈαž˜αž½αž™αž“αŸ…αž€αŸ’αž“αž»αž„αž…αž·αžαŸ’αžαž‚αžΆαžαŸ‹αž•αŸ’αž›αžΆαžŸαŸ‹αž”αŸ’αžαžΌαžšαŸ”

αžŽαžΆαžšαžΈαž˜αž·αž“αž˜αŸ‚αž“αž‡αžΆαž˜αž“αž»αžŸαŸ’αžŸαž–αž·αžαž‘αŸ αž”αŸ‰αž»αž“αŸ’αžαŸ‚αž–αŸαž›αž“αžΆαž„αž“αž·αž™αžΆαž™αž—αžΆαžŸαžΆαžαŸ’αž˜αŸ‚αžš αžœαžΆαž”αžΆαž“αž’αŸ’αžœαžΎαž²αŸ’αž™αžŠαžΆαžšαžΆαž“αžΉαž€αžŠαž›αŸ‹αž“αžšαžŽαžΆαž˜αŸ’αž“αžΆαž€αŸ‹αŸ” αž“αžšαžŽαžΆαž˜αŸ’αž“αžΆαž€αŸ‹αžŠαŸ‚αž›αž‚αžΆαžαŸ‹αž“αžΉαž€αžŸαŸ’αžšαžŽαŸ„αŸ‡αŸ”

αž‚αžΆαžαŸ‹αž”αžΆαž“αž€αžαŸ‹αžŸαžΆαžšαž…αž»αž„αž€αŸ’αžšαŸ„αž™αž˜αž½αž™αŸ– 'αž—αžΆαžŸαžΆαž‡αžΆαž’αž“αž»αžŸαŸ’αžŸαžΆαžœαžšαžΈαž™αŸαŸ” αžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž“αž·αž™αžΆαž™αž—αžΆαžŸαžΆαžαŸ’αž˜αŸ‚αžšαžŠαžΎαž˜αŸ’αž”αžΈαž…αž„αž…αžΆαŸ†αžαŸ’αž›αž½αž“αž―αž„αŸ”'

αžαžΆαž„αž€αŸ’αžšαŸ…αž™αžΆαž“αž’αžœαž€αžΆαžŸ αž•αŸ’αž€αžΆαž™αž’αŸ’αž›αžΆαž€αŸ‹αž‘αžΆαŸ†αž„αžŸαŸ’αž„αŸ€αž˜αžŠαžΌαž…αž’αžΌαž›αžΈαŸ” αžαžΆαž„αž€αŸ’αž“αž»αž„ αžŠαžΆαžšαžΆαž”αž·αž‘αž—αŸ’αž“αŸ‚αž€αž αžΎαž™αž“αž·αž™αžΆαž™αžŸαŸ’αžšαž‘αž“αŸ‹αžαžΆαŸ– 'αžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž“αŸ…αž‘αžΈαž“αŸαŸ‡αŸ”'

← Back to Stories