127
πŸ“–

The Closed Heart

(khmermix.com)
by Jedtha4 months ago|0 comments

A Buddhist fable about patience, timing, and the nature of impermanence, featuring a bee and a flower that teaches profound lessons about life.

The Closed Heart

Once upon a time, there was a bee flying past the Buddha. The bee saw a closed flower nearby and flew past it. The next morning, the bee flew past the Buddha again, thinking it would get to taste the flower, but the flower remained closed. The bee flew past that place for three or four days, but the flower remained closed.

Being curious, the bee asked the Buddha: 'Most Venerable Buddha, I am very curious about when this flower will bloom. I have been flying past this place for three or four days, but the flower remains closed.'

The Buddha replied: 'The flower will certainly bloom, but the time has not yet come.' The Buddha then asked the bee: 'In general, when do flowers bloom?'

The bee replied: 'In general, flowers bloom in the morning.'

The Buddha said: 'That's correct, but flowers bloom at different times according to their species. Some flowers bloom in the morning, some during the day, some in the evening, and some at night.'

The bee replied to the Buddha: 'If that's the case, I will wait here to see the flower bloom.'

After three or four seasons passed, the flower remained closed, while the bee continued to stay there without going anywhere, and also listened to the Buddha's teachings.

One day, the bee became hopeless and said to the Buddha: 'It seems I will die before the flower blooms,' as the bee understood the teaching 'RΕ«paαΉƒ dukkhaαΉƒ aniccaαΉƒ anattā' (Form is suffering, impermanent, and not-self).

The Buddha replied: 'If that's the case, why don't you fly to taste other flowers?'

The bee replied: 'I have known and tasted other flowers before.'

The bee continued: 'I don't want to taste this flower, I just want to know its fragrance, that's enough for my heart.'

Suddenly, the flower bloomed, and other small creatures flew in hoping to taste the flower. The bee prevented those creatures from coming to taste the flower.

Seeing this, the flower spoke to the bee: 'Why don't you allow other creatures to taste the flower like this? Actually, I should have bloomed long ago, but because I like listening to the Buddha's teachings, I didn't want to bloom. I agreed to bloom now because I want to receive the merit that makes the bee happy.'

The bee replied: 'Because I don't want the flower to wither quickly.'

The flower replied: 'Even if you don't taste me, I will still wither.'

Hearing this, the bee decided to taste the flower.

αžŸαž˜αŸαž™αžαŸ’αž„αŸ‚αž˜αž½αž™αž˜αžΆαž“αžŸαžαŸ’αžœαžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž˜αž½αž™αž αžΎαžšαž€αžΆαžαŸ‹αžŸαŸ†αžŽαžΆαž€αŸ‹αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αŸ” αžŸαžαŸ’αžœαžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž“αŸ„αŸ‡αžƒαžΎαž‰αž•αŸ’αž€αžΆαž˜αž½αž™αž‘αž„αž€αŸ’αžšαž–αž»αŸ†αž“αŸ…αž‡αž·αžαž“αŸ„αŸ‡ αžšαž½αž…αž€αŸαž αžΎαžšαž αž½αžŸαž‘αŸ…αŸ” αž›αž»αŸ‡αž–αŸ’αžšαžΉαž€αžŸαŸ’αž’αŸ‚αž€αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαž αžΎαžšαž€αžΆαžαŸ‹αžŸαŸ†αžŽαžΆαž€αŸ‹αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αž“αŸ„αŸ‡αž˜αŸ’αžαž„αž‘αŸ€αž αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž“αžΉαž€αž€αŸ’αž“αž»αž„αž…αž·αžαŸ’αžαžαžΆαž“αžΉαž„αž”αžΆαž“αž€αŸ’αžšαŸαž”αž•αŸ’αž€αžΆ αž€αŸαž”αŸ‰αž»αž“αŸ’αžαŸ‚αž•αŸ’αž€αžΆαž“αŸ…αžαŸ‚αž€αŸ’αžšαž–αž»αŸ†αžŠαžŠαŸ‚αž›αŸ” αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž αžΎαžšαž€αžΆαžαŸ‹αž‘αžΈαž“αŸ„αŸ‡αž’αžŸαŸ‹αžšαž™αŸˆαž”αžΈαž”αž½αž“αžαŸ’αž„αŸ‚ αž•αŸ’αž€αžΆαž“αŸ…αžαŸ‚αž€αŸ’αžšαž–αž»αŸ†αžŠαžŠαŸ‚αž›αŸ”

αžŠαŸ„αž™αž“αžΉαž€αž†αŸ’αž„αž›αŸ‹αž€αŸ’αž“αž»αž„αž…αž·αžαŸ’αž αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαž‘αžΌαž›αžŸαž½αžšαž‘αŸ…αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αžαžΆ αž”αž–αž·αžαŸ’αžšαž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αžŠαŸαž…αž˜αŸ’αžšαžΎαž“ αžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž€αž»αžŽαžΆαž†αŸ’αž„αž›αŸ‹αžŽαžΆαžŸαŸ‹ αžαžΆαžαžΎαž•αŸ’αž€αžΆαž˜αž½αž™αž‘αž„αž“αŸαŸ‡ αž–αŸαž›αžŽαžΆαž‘αžΎαž”αžšαžΈαž€?αžαŸ’αž‰αž»αŸ†β€‹β€‹β€‹ αž€αž»αžŽαžΆ αž αžΎαžšαž€αžΆαžαŸ‹αž‘αžΈαž“αŸαŸ‡αž”αžΈαž”αž½αž“αžαŸ’αž„αŸƒαž αžΎαž™αž•αŸ’αž€αžΆαž“αŸ…αžαŸ‚αž€αŸ’αžšαž–αž»αŸ†αžŠαžŠαŸ‚αž›?

αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αž˜αžΆαž“αž–αž»αž‘αŸ’αž’αžŠαžΈαž€αžΆαž†αŸ’αž›αžΎαž™αžαž”αž‘αŸ…αžαžΆ αž•αŸ’αž€αžΆαž‚αž„αŸ‹αžαŸ‚αž“αžΉαž„αžšαžΈαž€ αž‚αŸ’αžšαžΆαž“αŸ‹αžαŸ‚αž˜αž·αž“αž‘αžΆαž“αŸ‹αžŠαž›αŸ‹αž–αŸαž›αŸ” αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αž‘αŸ’αžšαž„αŸ‹αžαŸ’αžšαžΆαžŸαŸ‹αžŸαž½αžšαž‘αŸ…αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αžœαž·αž‰αžαžΆ αžαžΎαž‡αžΆαž‘αžΌαž‘αŸ…αž•αŸ’αž€αžΆαžšαžΈαž€αž–αŸαž›αžŽαžΆ?

αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαž†αŸ’αž›αžΎαž™αžαž”αžαžΆ αž‡αžΆαž‘αžΌαž‘αŸ…αž•αŸ’αž€αžΆαžšαžΈαž€αž“αŸ…αž–αŸαž›αž–αŸ’αžšαžΉαž€αŸ”

αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αž€αŸαžαž”αžαžΆ αžαŸ’αžšαžΉαž˜αžαŸ’αžšαžΌαžœαž αžΎαž™ αž€αŸαž”αŸ‰αž»αž“αŸ’αžαŸ‚αž•αŸ’αž€αžΆαžšαžΈαž€αžαž»αžŸαž–αŸαž›αž‚αŸ’αž“αžΆ αž‘αŸ…αžαžΆαž˜αž”αŸ’αžšαž—αŸαž‘αž“αŸƒαž•αŸ’αž€αžΆ αž•αŸ’αž€αžΆαžαŸ’αž›αŸ‡αžšαžΈαž€αž–αŸαž›αž–αŸ’αžšαžΉαž€ αžαŸ’αž›αŸ‡αžšαžΈαž€αžαŸ’αž„αŸƒ αžαŸ’αž›αŸ‡αžšαžΈαž€αž›αŸ’αž„αžΆαž… αž―αžαŸ’αž›αŸ‡αž‘αŸ€αžαžšαžΈαž€αž–αŸαž›αž™αž”αŸ‹αŸ”

αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαžαž”αž‘αŸ…αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αžαžΆαž”αžΎαžŠαžΌαž…αŸ’αž“αŸ„αŸ‡αžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž€αž»αžŽαžΆ αž“αžΉαž„αž“αŸ…αž‘αžΈαž“αŸαŸ‡αžšαž„αŸ‹αž…αžΆαŸ†αž˜αžΎαž›αž•αŸ’αž€αžΆαžšαžΈαž€αŸ”

αž›αž»αŸ‡αž€αž“αŸ’αž›αž„αž‘αŸ…αž”αžΈαž”αž½αž“αžšαžŠαžΌαžœαž•αŸ’αž€αžΆαž“αŸ…αžαŸ‚αž€αŸ’αžšαž–αž»αŸ†αžŠαžŠαŸ‚αž› αžšαžΈαž―αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαž…αŸαŸ‡αžαŸ‚αžŸαŸ’αž“αžΆαž€αŸ‹αž“αŸ…αž‘αžΈαž“αŸ„αŸ‡αž˜αž·αž“αž‘αŸ…αžŽαžΆ αž αžΎαž™αž€αŸαž‡αž€αŸ‹ αžŸαžŽαŸ’αžαžΆαž”αŸ‹αž“αžΌαžœαž’αž˜αŸŒαž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αŸ”

αž˜αž€αžŠαž›αŸ‹αžαŸ’αž„αŸƒαž˜αž½αž™αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž’αžŸαž„αŸ’αžƒαžΉαž˜ αž€αŸαž‘αžΌαž›αž‘αŸ…αž€αžΆαž“αŸ‹αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αžαžΆ αž˜αžΎαž›αž‘αŸ…αžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž€αž»αžŽαžΆ αž”αŸ’αžšαž αŸ‚αž›αž‡αžΆαž’αžŸαŸ‹β€‹ αž’αžΆαž™αž»αžŸαž„αŸ’αžαžΆαžšαž˜αž»αž“αž•αŸ’αž€αžΆαžšαžΈαž€αž αžΎαž™ αžŠαŸ„αž™αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž™αž›αŸ‹αž“αžΌαžœαž’αž˜αŸŒ "αžšαžΌαž”αŸ† αž‘αž»αž€αŸ’αžαŸ† αž’αž“αž·αž…αŸ’αž…αŸ† αž’αž“αžαŸ’αžαžΆ"αŸ”

αž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αž˜αžΆαž“αž„αžŠαžΈαž€αžΆαžαž”αžœαž·αž‰αžαžΆ αž”αžΎαžŠαžΌαž…αŸ’αž“αŸαŸ‡αž˜αŸ’αžαŸαž…αž€αŸαž˜αž·αž“αž αžΎαžšαž‘αŸ…αž€αŸ’αžšαŸαž”αž•αŸ’αž€αžΆαž•αŸ’αžŸαŸαž„αž‘αŸ€αžαŸ”

αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαžαž”αžœαž·αž‰αžαžΆαž•αŸ’αž€αžΆαž•αŸ’αžŸαŸαž„αŸ—αž‘αŸ€αžαž€αž»αžŽαžΆαž’αŸ’αž›αžΆαž”αŸ‹αžŸαŸ’αž‚αžΆαž›αŸ‹αž’αŸ’αž›αžΆαž”αŸ‹αž€αŸ’αžšαŸαž”αž αžΎαž™αŸ”

αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž”αž“αŸ’αžαž‘αŸ€αžαžαžΆ αž€αž»αžŽαžΆαž˜αž·αž“αž”αŸ’αžšαžΆαžαŸ’αž“αžΆαžαžΆαž“αžΉαž„αž€αŸ’αžšαŸαž”αž•αŸ’αž€αžΆαž“αŸαŸ‡αž‘αŸβ€‹αžŸαž»αŸ†αžαŸ’αžšαžΉαž˜αž”αžΆαž“αžŸαŸ’αž‚αžΆαž›αŸ‹αž€αŸ’αž›αž·αž“αž•αŸ’αž€αžΆαž€αŸαž’αžŸαŸ‹αž…αž·αžαŸ’αžαžŠαŸ‚αžšαŸ”

αž—αŸ’αž›αžΆαž˜αž“αŸ„αŸ‡αžŸαŸ’αžšαžΆαž”αŸ‹αžαŸ‚αž•αŸ’αž€αžΆαžšαžΈαž€ αž αžΎαž™αž€αŸαž˜αžΆαž“αžŸαžαŸ’αžœαž›αŸ’αž’αž·αžαž•αŸ’αžŸαŸαž„αž‘αŸ€αžαž αžΎαžšαž˜αž€αž”αŸ†αžŽαž„αž“αžΉαž„αž€αŸ’αžšαŸαž”αž•αŸ’αž€αžΆαŸ”β€‹ αžšαžΈαž―αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αžœαž·αž‰αž”αžΆαž“αžšαžΆαžšαžΆαŸ†αž„αžŸαžαŸ’αžœαž‘αžΆαŸ†αž„αž“αŸ„αŸ‡αž˜αž·αž“αž’αŸ„αž™αž˜αž€αž€αŸ’αžšαŸαž”αž•αŸ’αž€αžΆαŸ”

αžƒαžΎαž‰αžŠαžΌαž…αž…αŸ’αž“αŸ„αŸ‡αž•αŸ’αž€αžΆαž€αŸαžœαžΆαž…αžΆαž‘αŸ…αž€αžΆαž“αŸ‹αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αžαžΆ αž αŸαžαž»αž’αŸ’αžœαžΈαž”αžΆαž“αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž―αž„αž˜αž·αž“αž–αŸ’αžšαž˜αž±αŸ’αž™αžŸαžαŸ’αžœαž―αž‘αŸ€αžαž˜αž€αž€αŸ’αžšαŸαž”αž•αŸ’αž€αžΆαž™αŸ‰αžΆαž„αžŠαžΌαž…αž…αŸ’αž“αŸαŸ‡ αžαžΆαž˜αž–αž·αžαž•αŸ’αž€αžΆαžαŸ’αž‰αž»αŸ†αžαŸ’αžšαžΌαžœαžšαžΈαž€αž™αžΌαžšαž αžΎαž™ αž€αŸαž”αŸ‰αž»αž“αŸ’αžαŸ‚αžŠαŸ„αž™αž•αŸ’αž€αžΆαžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž“αŸαŸ‡αž…αžΌαž›αž…αž·αžαŸ’αž αžŸαŸ’αžαžΆαž”αŸ‹αž’αž˜αŸŒαž–αŸ’αžšαŸ‡αž–αž»αž‘αŸ’αž’αž‘αžΎαž”αž˜αž·αž“αž–αŸ’αžšαž˜αžšαžΈαž€ αžŠαŸ‚αž›αžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž–αŸ’αžšαž˜αžšαžΈαž€αž“αŸαŸ‡αž˜αž€αž–αžΈαžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž…αž„αŸ‹αž”αžΆαž“αž”αž»αžŽαŸ’αž™αž€αž»αžŸαž›αžŠαŸ‚αž›αž’αŸ’αžœαžΎαž±αŸ’αž™αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž”αžΆαž“αžŸαž”αŸ’αž”αžΆαž™αž…αž·αžαŸ’αžαŸ”

αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαžαž”αžœαž·αž‰αžαžΆαž–αŸ’αžšαŸ„αŸ‡αžαŸ’αž‰αž»αŸ†αž˜αž·αž“αž…αž„αŸ‹αž±αŸ’αž™αž•αŸ’αž€αžΆαž†αžΆαž”αŸ‹αžšαž»αŸ‡αžšαŸ„αž™αŸ”

αž•αŸ’αž€αžΆαž€αŸαžαž”αž‘αŸ…αžœαž·αž‰αžαžΆαž‘αŸ„αŸ‡αž˜αž·αž“αžαŸ’αžšαžΌαžœαž€αž“αŸ’αž›αž„αŸ‹αž€αŸ’αžšαŸαž”αž€αŸαž•αŸ’αž€αžΆαž“αŸ…αžαŸ‚αžšαž»αŸ‡αžšαž™αžŠαŸ‚αžšαŸ”

αž”αžΆαž“αž›αžΊαžŠαžΌαž…αŸ’αž“αŸαŸ‡αžƒαŸ’αž˜αž»αŸ†αž€αŸαžŸαž˜αŸ’αžšαŸαž…αž…αž·αžαŸ’αžαžαžΆαž“αžΉαž„αž€αŸ’αžšαŸαž”αž•αŸ’αž€αžΆαž“αŸ„αŸ‡αž‘αŸ…αŸ”

αž“αž·αž–αž“αŸ’αž’αžŠαŸ„αž™ αž“αž»αž αž‡αŸαžŠαŸ’αž‹αžΆαžšαž»αŸ†

← Back to Stories